Op familiebezoekزِيَارَةُ الْأَقَارِبِ

بَيْتُ عَمِّي فِي مَدِينَةٍ أُخْرَى.Het huis van mijn oom staat in een andere stad.

الطَّرِيقُ إِلَيْهِ سَاعَةٌ وَنِصْفٌ.De reis ernaartoe duurt anderhalf uur.

الْبَيْتُ قَدِيمٌ وَلَهُ حَدِيقَةٌ.Het huis is oud en heeft een tuin.

عِنْدَ الْبَابِ شَجَرَةُ تُفَّاحٍ.Bij de deur staat een appelboom.

فِي الصَّالَةِ أَرِيكَةٌ كَبِيرَةٌ.In de woonkamer staat een grote bank.

عَلَى الْجِدَارِ صُوَرُ الْعَائِلَةِ.Aan de muur hangen familiefoto's.

فِي الْمَطْبَخِ رَائِحَةُ طَبْخٍ دَائِمًا.In de keuken ruikt het altijd naar eten.

عَمَّتِي تَضَعُ الشَّايَ بِسُرْعَةٍ.Mijn tante zet snel thee.

الْأَوْلَادُ يَلْعَبُونَ فِي الْحَدِيقَةِ.De kinderen spelen in de tuin.

وَالْكِبَارُ يَتَكَلَّمُونَ طَوِيلًا.En de volwassenen praten lang.

عَمَّتِي: أَهْلًا وَسَهْلًا، تَفَضَّلُوا.Mijn tante: Welkom, komt u binnen.

أُمِّي: شُكْرًا، كَيْفَ حَالُكِ؟Mijn moeder: Dank je, hoe gaat het met je?

عَمَّتِي: بِخَيْرٍ الْحَمْدُ لِلَّهِ، وَأَنْتُمْ؟Mijn tante: Goed, alhamdulillah, en met jullie?

أُمِّي: بِخَيْرٍ. الطَّرِيقُ كَانَ مُزْدَحِمًا.Mijn moeder: Goed. Het was druk op de weg.

عَمَّتِي: الْمُهِمُّ أَنَّكُمْ وَصَلْتُمْ.Mijn tante: Het belangrijkste is dat jullie er zijn.

أُمِّي: أَحْضَرْنَا شَيْئًا صَغِيرًا.Mijn moeder: We hebben iets kleins meegenomen.

عَمَّتِي: مَا كَانَ يَجِبُ، شُكْرًا لَكِ.Mijn tante: Dat had niet gehoeven, dank je wel.

أُمِّي: أَيْنَ الْأَوْلَادُ؟Mijn moeder: Waar zijn de kinderen?

عَمَّتِي: فِي الْحَدِيقَةِ مُنْذُ الصَّبَاحِ.Mijn tante: In de tuin, al sinds vanochtend.

أُمِّي: إِذَنْ لَنْ نَرَاهُمْ حَتَّى الْعَشَاءِ.Mijn moeder: Dan zien we ze pas bij het avondeten.

جَلَسْنَا إِلَى الطَّاوِلَةِ فِي السَّادِسَةِ.We gingen om zes uur aan tafel.

كَانَ عَلَيْهَا سَبْعَةُ صُحُونٍ.Er stonden zeven schalen op.

أَكَلْنَا وَتَكَلَّمْنَا عَنِ الْعَمَلِ.We aten en praatten over werk.

ثُمَّ تَكَلَّمْنَا عَنِ الْأَوْلَادِ.Daarna praatten we over de kinderen.

ثُمَّ حَكَى عَمِّي عَنْ جَدِّي.Daarna vertelde mijn oom over mijn opa.

سَكَتَ الْجَمِيعُ وَاسْتَمَعُوا.Iedereen zweeg en luisterde.

قَالَ أَشْيَاءَ لَمْ نَكُنْ نَعْرِفُهَا.Hij zei dingen die we niet wisten.

نَظَرَتْ أُمِّي إِلَى الْأَرْضِ.Mijn moeder keek naar de grond.

خَرَجْنَا فِي الْحَادِيَةَ عَشْرَةَ.We vertrokken om elf uur.

وَفِي السَّيَّارَةِ لَمْ يَتَكَلَّمْ أَحَدٌ.En in de auto zei niemand iets.

نَزُورُ الْعَائِلَةَ مَرَّةً فِي الشَّهْرِ.We gaan één keer per maand bij de familie langs.

نَتَّفِقُ عَلَى الْيَوْمِ قَبْلَ أُسْبُوعٍ.We spreken een week van tevoren de dag af.

لَا نَأْتِي بِلَا خَبَرٍ.We komen niet zomaar onaangekondigd.

نَأْخُذُ مَعَنَا شَيْئًا بَسِيطًا.We nemen iets eenvoudigs mee.

نَبْقَى ثَلَاثَ سَاعَاتٍ تَقْرِيبًا.We blijven ongeveer drie uur.

لَا نَبْقَى إِلَى وَقْتٍ مُتَأَخِّرٍ.We blijven niet tot laat.

أَتْرُكُ هَاتِفِي فِي الْحَقِيبَةِ.Ik laat mijn telefoon in mijn tas.

أَسْأَلُ عَنْ أَشْيَاءَ قَدِيمَةٍ.Ik vraag naar dingen van vroeger.

الْكِبَارُ يُحِبُّونَ هَذِهِ الْأَسْئِلَةَ.De ouderen houden van die vragen.

وَأَنَا أَتَعَلَّمُ شَيْئًا كُلَّ مَرَّةٍ.En ik leer elke keer iets.

الْعَمُّ هُوَ أَخُو الْأَبِ."ʿAmm" is de broer van je vader.

وَالْخَالُ هُوَ أَخُو الْأُمِّ.En "khāl" is de broer van je moeder.

وَالْعَمَّةُ أُخْتُ الْأَبِ.En "ʿamma" is de zus van je vader.

وَالْخَالَةُ أُخْتُ الْأُمِّ.En "khāla" is de zus van je moeder.

الْعَرَبِيَّةُ تُفَرِّقُ بَيْنَهُمَا.Het Arabisch maakt onderscheid tussen die twee.

وَالْهُولَنْدِيَّةُ تَقُولُ كَلِمَةً وَاحِدَةً.En het Nederlands gebruikt één woord.

ابْنُ الْعَمِّ وَابْنُ الْخَالِ مُخْتَلِفَانِ أَيْضًا.Een neef van vaderskant en van moederskant verschillen ook.

الْجَدُّ هُوَ أَبُو الْأَبِ أَوِ الْأُمِّ."Jadd" is de vader van je vader of je moeder.

وَالْحَفِيدُ هُوَ ابْنُ الِابْنِ.En "ḥafīd" is de zoon van je zoon.

وَالْأَقَارِبُ هُمُ الْعَائِلَةُ الْوَاسِعَةُ.En "aqārib" zijn de bredere familie.